Հայ
Մինաս Գոճայեան
Գրախօսական Բանասէր Յովսէփ Նալպանտեանի Նոր Հրատարակութիւնները
Գրախօսական     Բանասէր Յովսէփ Նալպանտեանի Նոր Հրատարակութիւնները
Փետրուար 14 , 2020 , 10:44

Ուշադրութեանս յանձնուեցան հմուտ բանասէր, գրասէր եւ հայոց լեզուի մաքրութեան խիստ նախանձախնդիր Յովսէփ Նալպանտեանի երեք հրատարակութիւնները՝ «Յուշարձան Մայրերուն» (Լոս Անճելըս-Երեւան, 2019), «Զօրավար Անդրանիկ եւ Իր Պատերազմները» (Հեղինակ՝ Արսէն Մարմարեան, Երեւան, 2019) եւ «Հայ Երաժշտահաններ եւ Երգահաններ»ը։

Յովսէփ Նալպանտեան ոչ միայն ուսումնական ձեռնարկներու, աշակերտութեան եւ առհասարակ լայն ընթերցողներուն համար առձեռն օգտակար գրքոյկներու հեղինակ է, այլեւ հրատարակիչ է, լրագրող եւ հրապարակագիր-հրապարակախօս։ Անխոնջ պրպտող մըն է եւ հայոց լեզուի, յատկապէս արեւմտահայերէնի պահպանման եւ գոյատեւման անխոնջ նուիրեալ մը։

Ծնած է Հալէպ, տեղւոյն ՀԲԸՄիութեան Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան վարժարանը աւարտելէ ետք բարձրագոյն ուսումը ստացած է Երեւանի Պետական Համալսարանի (այսուհետեւ՝ ԵՊՀ) հայկական բանասիրական բաժանմունքէն։ Եղած է տնօրէն Հալէպի «Մեսրոպեան Ազգ. Վարժարան»ի, ապա հաստատուած է Քալիֆորնիա։ Տարիներ դասաւանդած է հայերէն եւ Հայոց պատմութիւն առարկաները Փասատինայի Յովսէփեան վարժարանէն ներս  ինչպէս նաեւ Սահակ-Մեսրոպ եւ Հայ Քոյրերու վարժարաններէն ներս։ Այժմ կը դասաւանդէ Կլէնտէյլի (Քալիֆորնիա) Մաշտոց  Գոլէճի եւ Պեվրլի Հիլզ լեզուներու գոլէճէն ներս։ ԱՄՆ հաստատուելէն ետք հեղինակած, խմբագրած եւ կազմած է 25 հատոր գիրք (ընդամէնը 8237 էջ)։ 2005-ին, հիմնած է «Յովսէփ եւ Գարոլին Նալպանտեան» մատենաշարը։ Ան արժանացած է բազմաթիւ մրցանակներու եւ շքանշաններու։ Անխոնջ պրպտող մըն է եւ անպարտասուն բանասէր մը։

«Զօրավար Անդրանիկ եւ Իր Պատերազմները» գիրքը առաջին անգամ հրատարակուած է Արսէն Մարմարեան գրական ծածկանունով՝ երկու գրագէտներու կողմէ՝ Լեւոն Թիւթիւնճեան եւՎահան Թոթովենց, 1920թ. Պոլիս. երկուքն ալ եղած են. Անդրանիկի զինուոր, իսկ Վ. Թոթովենց Անդրանիկի հետ  Թիֆլիսի մէջ հրատարակած է «Հայաստան» պարբերականը։ Առաջին հրատարակութեան առաջին մասի սկիզբէն մինչեւ 264՝ պատրաստած է Լ. Թիւթիւնճեան, իսկ մնացեալ էջերը`Վ. Թոթովենց։

Գիրքին հրատարակիչ Յ. Նալպանտեան կը նշէ, թէ փոքր տարիքէն Անդրանիկի պատկերը կամ «Լեռներու արծիւը» խոր տպաւորութիւն է ձգած իր վրան, որուն որպէս արդիւնք կարգ մը յաւելուածներով, ծանօթագրութիւններով եւ աղբիւրներով լայն հասարակութեան ներկայացուցած է վերոյիշեալ գիրքը (այս տարի, Փետրուարին կը լրանայ Զօրավարի ծննդեան 155 ամեակը)։ Առաջին հրատարակութեան վրայ սոյն գիրքին մէջ աւելցուած են կարեւոր վկայութիւններ հայ գրողներէ, հասարակական, զինուորական եւ մշակոյթի գործիչներէ, որոնք կու գան աւելի ամբողջական դարձնելու ներկայացուող գիրքը։

Հատորին հրատարակութիւնը առիթ կու տայ լայն հասարակութեան մատչելի դարձնելու «սարերու արծիւ» սաւառնաթեւ թռչող ազգային հերոս Զօրավար Անդրանիկի առասպելական սխրագործութիւններու տէր եւ անսակարկ ՄԱՐՏԻԿԻՆ՝ Հայ Ֆետայիին կերպարը։ 

Յաջորդ գիրքը՝ «Յուշարձան Մայրերուն»ը իւրայատուկ համախմբում մըն է մեր անձնազոհ մայրերուն նուիրուած բանաստեղծութիւններու։ Մօր կերպարը հայ գրականութեան բոլոր ժամանակներու երկայնքին եղած է գլխաւոր նիւթերէն մէկը, «հայրենիք», «սէր» եւ «մայր» գրաւած են հայ գրականութեան բարձրագոյն երեք սանդղակները։ «Մայր» հասկացութիւնը ներքին անքակտելի կապով առնչուած է միւս երկու թեմաներու հետ։ Հայ մատենագիրն ու բանաստեղծը մօր կերպարին մէջ տեսած են «մայր բնութիւնը», «մայր լեզուն», «մայրենի հաւատը», «մայրական կաթի» հետ մեր հոգիին ու սիրտին մէջ կաթիլ առ կաթիլ լեցուող հայրենասիրութիւնը։

Մայրական թեմայով գրուած հարիւրաւոր բանաստեղծութիւններու համախմբումը շնորհակալ մեծ աշխատանք մըն է, զոր մեծ համբերութեամբ գլուխ հանած է կազմող-խմբագիրը։ Ահաւասիկ հատոր մը, որ պէտք է կեդրոնական զարդը ըլլայ իւրաքանչիւր հայ ընտանիքի գրադարանին, ամէն հայ դպրոցի իւրաքանչիւր դասարանին։ Դժբախտաբար այլեւս տարեդարձներու եւ այլ առիթներով գիրք նուիրելու գեղեցիկ ու դաստիարակիչ սովորութիւնը գրեթէ «նորոյթէ» դուրս մնացած է եւ զայն փոխարինուած է շաքար-շոքոլան, շորն ու ոսկեղէնը, այփատն ու մամոնան։ Ահա՛ւասիկ գիրք մը, որ առանց «վատ զգալու պէտք է նուիրենք տակաւին քիչ մը հայերէն կարդացող ու երթալով հայկական արմատներէն հեռացող մեր պարման-պարմանուհիներուն։

Երրորդ գրքոյկը բծախնդիր կերպով կատարուած հանրագիտարանային յատկանիշներով օժտուած փոքրիկ ժողովածու մըն է, ուր մանրամասնօրէն եւ բարեխղճօրէն ներկայացուած են վերջին 250 տարիներու հայ երաժիշտները, որոնք ապրած են հայկական պատմական հողերու վրայ կամ արտաշխարհի ոստաններու մէջ։ Այսպէս՝ Սայեաթ-Նովայէն Գուսան Հաւասի եւ Շերամ, Կարա-Մուրզայէն եւ Տիգրան Չուխաճեան մինչեւ Ալէն Յովհաննէս եւ Շահան Արծրունի, Կոմիտասէն, Արամ Խաչատուրեանէն մինչեւ Կոնստանտին Օրբէլեան՝ 87 երաժշտահաններ եւ երգահաններ, որոնք ամփոփ կերպով կը ներկայացուին հոս։ Կարելի չէ չհամաձայնիլ կազմողին հետ, որ կը գրէ իր «Յառաջաբան»ին մէջ. «Առանց երաժշտութեան ու երգի չեմ գիտեր կեանքը ինչի նման կ՚ըլլար։ Ես անձամբ առանց երաժշտութեան կեանքս  չեմ պատկերացներ»։

Այս երեք գիրքերն ալ ես, որպէս երկարամեայ մանկավարժ եւ ուսուցիչ, կ՚առաջարկեմ պնդելու պէս, որ իւրաքանչիւր հայ պապիկ եւ տատիկ նուիրէ իր թոռներուն եւ միասին ընթերցելով նպաստէ մատաղ սերունդին հայեցի դաստիարակութեան։

Ցանկութիւն մըն ալ կ՚ուզեմ յայտնել այս առթիւ։ Քանի որ դժբախտաբար աշխարհի այս մասերուն մէջ եւ առհասարակ այլուր, անգլերէնը եւ տեղական լեզուները դարձած են նոր սերունդներու առօրեայ լեզուն, պնդելու  պէս կ՚առաջարկեմ, որ գտնուին մարդիկ, որպէսզի վերոյիշեալ գիրքերուն անգլերէն տարբերակը դնեն մեր նոր սերունդին տրամադրութեան տակ եւ իջեցնել համացանց։

Դոկտ. ՄԻՆԱՍ ԳՈՃԱՅԵԱՆ


Լրահոս - 09 Ապրիլ 2020
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։