Հայ
Արա Ահարոնեան
ՌԱԿ-ի երախտաւորները. ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ԹԱՊԱԳԵԱՆ (1923, Պէյրութ – 2004, Լոս Անճելըս)
ՌԱԿ-ի երախտաւորները. ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ԹԱՊԱԳԵԱՆ (1923, Պէյրութ – 2004, Լոս Անճելըս)
Դեկտեմբեր 05 , 2019 , 09:54

ՆՈՐ ՕՐ, ԼՈՍ ԱՆՃԵԼԸՍ.-

 

Մանկավարժ ու մտաւորական Յովհաննէս Թապագեան ծնած է Պէյրութ, 28 Հոկտեմբեր 1923-ին։

 

Կիլիկիոյ պարպումին հետեւանքով Մարաշէն գաղթած ծնողքը կու գայ հաստատուելու Պէյրութի արուարձան՝ Նոր Մարաշի շրջանը։

 

Ընտանիքի  որպէս երէց մանչ զաւակը իրեն կը վիճակուի նախ յաճախել Նոր Մարաշի նախակրթարանը, ապա հասակակից պատանիներու հետ կ՚ընդունուի Անթիլիասի Դպրեվանքը, երջանկայիշատակ Սահակ Կաթողիկոսի օրերուն։ Դպրեվանքէն ներս ան յատուկ սէր կը ցուցաբերէ հայոց պատմութեան ու գրականութեան հանդէպ։

 

1939-ին տակաւին ուսանող ան մաս կը կազմէ Պէյրութի մէջ խմորուող մշակութային եռուզեռին, ու անդամ կը դառնայ Բարեգործականի Նոր Մարաշի մասնաճիւղին։

 

Դպրեվանքը աւարտելէ ետք որպէս ուսուցիչ կ՚ընդունուի հայերէն լեզու դասաւանդելու իր յաճախած Նոր Մարաշի Սուրբ Քառասնից Մանկանց եկեղեցւոյ վարժարանէն ներս։ Իսկ աւելի ուշ կը հրաւիրուի Պէյրութի Նոր Ատանա շրջանի Աբգարեան նախակրթարանէն  ներս դասաւանդելու։

 

Յովհաննէս Թապագեան արդէն այս շրջանին խանդավառութեամբ մաս կը կազմէր երիտասարդ մտաւորականներու խումբի մը, որոնք կ՚որոշեն Պէյրութի մէջ 1946-ին նշել տարելիցը .«Բանաստեղծներու իշխան» Վահան Թէքէեանի, որ յաջողութեամբ պիտի պսակուէր։

 

Թապագեան կը հրաւիրուի «Զարթօնք»ի խմբագրատուն, հանդիպելու ատենոյ ՌԱԿ-ի ղեկավարութեան հետ. Փրոֆ. Բարունակ Թովմասեան, Գերսամ Ահարոնեան, Յակոբ Դաւիթեան, Մեթր Հրաչեայ Սեդրակեան, Հայկաշէն Ուզունեան եւ Միհրան Տէր Ստեփանեան, որոնք կ՚որոշեն հիմնել Թէքէեան Մշակութային Միութիւնը Պէյրութի մէջ։

 

Կազմակերպչական որոշ պաշտօններ կը վստահուի Թապագեանի, մինչ Մեթր Սեդրակեան կը պատրաստէ պետութեան մօտ արձանագրելու Միութեան ծրագիր-կանոնագիրը, որուն վաւերացումը կը տրուի 1947-ին։

 

Այս շրջանին Թապագեանին վստահուած էր նաեւ ազգահաւաքի Լիբանանի ծրագրին Պէյրութի արուարձան Անդրնահարի պատասխանատուութիւնը, որ ան հեռատեսութեամբ ու բծախնդրութեամբ կը կատարէ։

 

ԹՄՄ-ի կազմութենէն ետք, Թապագեան կ՚անդամագրուի նորակազմ Միութեան Պէյրութի մասնաճիւղին։ 1951-ին կը միանայ տեղական վարչութեան ու յաջորդ տարին կը դառնայ ատենադպիրը Պէյրութի մասնաճիւղին։

 

Պէտք է ըսել, որ Թապագեանի ներդրումը պիտի սատարէր մասնաճիւղի աշխուժացման, որուն իր մասնակցութիւնը կը բերէ 20 տարի (1951-1971)։

 

1952-ին կը միանայ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան շարքերուն, կնքահայրութեամբ Ալեքսանդր Սարուխանի, ու առաջին օրէն իսկ իր խանդավառ մասնակցութիւնը կը բերէ տեղական ակումբներէն ներս։

 

Կրթական իր ասպարէզը Թապագեան կը շարունակէ շրջան մը դասաւանդելով հայոց պատմութիւն ՀԲԸ Միութեան Յովակիմեան-Մանուկեան մանչերու երկրորդական վարժարանէն ներս։ Համալսարանական ուսման համար ան կը յաճախէ Պէյրութի Ֆրանսական Սէն Ժոզէֆ համալսարանը ու ապա յատուկ կրթաթոշակ ստանալով կը մեկնի Սեւր (Ֆրանսա) մանկավարժութեան յատուկ դասընթացքներու հետեւելու։

 

Վերադառնալէ երք Լիբանան, կը միանայ ՀԲԸ Միութեան նորաբաց Երուանդ Տեմիրճեան նախակրթարանի ուսուցչական կազմին, ու կը դառնայ վարժարանին փոխ տնօրէնը, պաշտօն մը որ ան պիտի վարէր մինչեւ 1974 թուականը։

 

1962-ին Թապագեան կեանքի ընկեր կ՚ընտրէ կրթական ասպարէզ մտած նուիրեալ հայուհի մը՝ Սոնա Պալըքճեանը, որ ֆրանսերէն լեզուի դասատու էր ՀԲԸ Միութեան Դարուհի Յակոբեան աղջկանց երկրորդական վարժարանէն ներս։ Թապագեանները կը բախտաւորուին մանչ զաւակով մը, անուանելով զայն Վարանդ։

 

Կրթական ասպարէզի մէջ իրենց նուիրեալ ծառայութեան կողքին, Թապագեան ամոլը միութենական իրենց մասնակցութեամբ անվերապահօրէն կը սատարէին Պէյրութի մէջ ծաւալող Թէքէեան Մշակութային Միութեան աշխոյժ գործունէութեան։

 

Երախտաւոր Թապագեան, հասարակական կեանքի փորձառութեամբ այս շրջանին Պէյրութի մէջ իր գործուն մասնակցութիւնը կը բերէ ՌԱԿ «Զարթօնք» ակումբի վարչութեան կազմէն ներս, հետագային դառնալով նաեւ ակումբին ատենապետը։ Պէտք է ըսել, որ ՌԱԿ «Զարթօնք» ակումբը իր կազմութեան առաջին օրէն իսկ, արեւմտեան Պէյրութի մէջ կարեւոր դեր ունեցած է ազգային քաղաքական իրադարձութիւններուն մէջ։

 

Յովհաննէս Թապագեան որպէս փնտռուած դաստիարակ լիբանանահայ կրթական կեանքէն ներս, յաճախակի դարձուցած էր մանկավարժական դասընթացքներու հետեւիլ, ծանօթանալով օտար երկիրներու կրթական համակարգին։

 

1974-ին Լիբանանի Բարեգործականի ծանօթ Կարմիրեան ընտանիքին բարերարութեամբ, Անթիլիասի մէջ կը կառուցուի Պօղոս Գ. Կարմիրեան վարժարանը, նորագոյնը հանդիսանալով Բարեգործականի Լիբանանի կրթական օճախներուն։

 

Բարերար ընտանիքի, ինչպէս նաեւ Բարեգործականի Լիբանանի Կրթական յանձնախումբի վստահութեան արժանացած երախտաւորը կը դառնայ Կարմիրեան վարժարանի անդրանիկ տնօրէնը։ Նորաբաց կրթական օճախը կարճ ժամանակի մէջ կը դառնայ յաջող հաստատութիւն մը Անթիլիասի շրջանէն ներս։

 

Նոյն տարին (1974) Պէյրութի Թէքէեան Մշակութային Միութեան տեղական մասնաճիւղի ատենապետի պաշտօնը կը ստանձնէ Թապագեան։ 1971-ին Թէքէեանի նորակերտ կեդրոնէն ներս իր գլխաւորութեամբ մասնաճիւղը կը ծաւալէ մշակութային աշխոյժ եռուզեռ մը։

 

1975-ի գարնան Լիբանանի քաղաքացիական բախումները երբեք չեն յուսահատեցներ Թապագեանը, ան կը լծուի ամբողջական նուիրումով համայնքային ծառայութեան։ Նոյն տարուան Յուլիսին ՌԱԿ Լիբանանի եւ Սուրիոյ Շրջանային պատգամաւորական ժողովը զինք անդամ կ՚ընտրէ Շրջանային վարչութեան, որուն կ՚ատենապետէր իր երբեմնի գործընկերը՝ Վարուժան Խաչատուրեանը։ Թապագեան պաշտօն կը ստանձնէ Պէյրութի համայնքային ու միջ-կուսակցական մարմիններէ ներս մասնակցելով երկխօսութեան, յարաբերական անդորրութիւն հաստատելու հայկական թաղամասերէ ներս։ Նոյնիսկ 70-ական թուականներու լիբանանեան քաղաքացիական ամենաթէժ  օրերուն, ան մնաց պատնէշի վրայ առանց ընկրկելու,  շարունակելով նորաբաց վարժարանի կրթական պատասխանատուութիւնը դիմակալելու ամէն դժուարութիւն։

 

Թապագեանի ազգային-հասարակական գործունէութիւնը իր յատկանշական կարեւորութիւնը ստացաւ, երբ ԹՄՄ-ի Հիմնադիր մարմնի կազմը կորսնցուց իր անդամներէն երեքը ու 1985-ին ան միացաւ Հիմնադիրներու մարմնի կազմին։

 

Յովհաննէս Թապագեան, Վարուժան Խաչատուրեան, Կարօ Պապահքկեան եւ Կարօ Յարութիւնեան որպէս Հիմնադիրներու մարմնի նոր անդամներ կը ստանձնեն միութեան հիմնադրամի հանգանակութեան ծրագրի իրականացումը։ Երախտաւոր Թապագեանի կը վստահուի շրջիլ Միացեալ Նահանգներ եւ Քանատա, ուր գոյութիւն ունեցող ԹՄՄ-ի մասնաճիւղերը կը ծաւալէին աշխոյժ գործունէութիւն, մանաւանդ Մոնթրէալի եւ Ալթատինայի նորակառոյց կեդրոններէն ներս։

 

Երախտաւորը իր պարտականութեանց գիտակից նուիրեալ միութենական, առաջնորդ ու հաւատաւոր գործիչ, միշտ գիտակից էր իրեն վստահուած պաշտօնին։

 

Լիբանանի նօսրացող գաղութէն ներս, Թապագեան ՀԲԸ Միութեան Լիբանանի միւս վարժարաններուն տնօրէններուն հետ միասին Բարեգործականի վարժարաններու անխափան երթը ապահովող կրթական պատասխանատուն եղաւ։ Իսկ որպէս ՌԱԿ-ի Լիբանանի շրջանակի ղեկավար, շրջանակը ներկայացուց ՌԱԿ-ի ԺԷ. Ընդհանուր պատգամաւորական ժողովին, որ գումարուեցաւ Մոնթրէալի մէջ- 1988 Յունիսին։ Ան իր փորձառութեամբ մեծ դեր ունեցաւ նորընտիր Կեդրոնական վարչութեան կազմութեան մէջ, երիտասարդ առաջնորդներ ներառելով ՌԱԿ-ի բարձրագոյն գործադիր կազմէն ներս։

 

1992-ին ազգային-հասարակական 40-ամեայ գործունէութեան համար, սարքուած յատուկ միջոցառման ընթացքին ՌԱԿ-ի Կեդրոնական վարչութեան կողմէ ան ստացաւ «Վաստակաւորի վկայականը», ինչպէս նաեւ ոսկի մատանի՝ վրան փորագրուած ՌԱԿ-ի զինանշանը։

 

Նոյն տարին ան հրատարակեց իր միակ աշխատասիրութիւնը, ուր ներառուած էր իր կրթական ու հասարակական տասնամեակներու յուշերը։ Հայրենիքի մէջ ձեռամբ ՆՍՕՏՏ Վազգէն Ա. Կաթողիկոսի, ստացաւ «Ս. Սահակ - Ս. Մեսրոպ» շքանշանը ու փառաւոր կոնդակը։

 

1992-ի աւարտէն առաջ երբ Թապագեան եկած էր Միացեալ Նահանգներ, ուր իր որդին Վարանդը հաստատուած էր, առողջական պատճառներով չկարողացաւ վերադառնալ Լիբանան՝ շարունակելու կրթական նուիրեալ ասպարէզը։

 

Ան Քալիֆորնիոյ մէջ  շրջապատուած էր միութենական ու գաղափարի հարազատներով։ Թապագեան հեռու չմնաց ազգային կեանքէն ու միշտ սատարեց տարիներու իր պատկանած Մարաշի Հայրենակցական Միութեան ծրագիրներուն։

 

Հայաստանի կրթական եւ մշակութային նախարարութեան կողմէ պատուոյ շքանշանի արժանացաւ ան, իսկ ՆՍՕՏՏ Արամ Ա. Կաթողիկոս, Քալիֆորնիա այցելութեան ընթացքին երախտաւորին շնորհեց մշակութային շքանշան։

 

Թապագեան զինք ճանչցողներուն, կրթական թէ հասարակական ասպարէզի գործակիցներուն համար եղաւ ակնածանք պարտադրող նուիրեալ մը, որ 81 տարեկանին Փասատինայի մէջ իր աչքերը յաւիտեան փակեց 18 Դեկտեմբեր 2004-ին։

ԱՐԱ ԱՀԱՐՈՆԵԱՆ

 

Լրահոս - 03 Յուլիս 2020
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։