Հայ
Առաջնորդող
Աւագ Շաբաթ
Ապրիլ 09 , 2020 , 08:57
Աւագ Շաբաթ

Արդարեւ, Աւագ Շաբաթը քրիստոնէական եկեղեցւոյ մէջ արձանագրուած է որպէս գագաթնակէտը Քրիստոսի կեանքին մէջ։ Ծաղկազարդէն մինչեւ Զատիկ երկարող ժամանակահատուածը հանգրուան առ հանգրուան պէտք է քայլել Քրիստոսի հետ։ Պէտք է դառնալ մէկ Քրիստոսի հետ եւ Իր աչքերով նայել մարդկանց, ովքեր Ովսաննա-ներ աղաղակումով դիմաւորեցին Վարդապետին մուտքը Երուսաղէմ ս. քաղաքը։ Երբ մանուկ էինք, հիացմունքով ու խոր հաւատքով կ’ունկնդրէինք Յիսուսի մուտքը Երուսաղէմ։ Ինչքա՜ն հոգիին ուրախ ենք, որ առ այսօր մանուկի մը հոգիով կ’ապրինք այդ պատկերը։

Յիսուսի մուտքը Երուսաղէմ ս. քաղաք յաղթական էր։ Այս պատկերին մէջ մենք կը լսենք Վարդապետին խօսքը. «Ես յաղթեցի աշխարհին»։ Երուսաղէմ ս. քաղաքը միայն աշխարհագրական որոշակի տարածք մը ըլլալէ դադրած է Քրիստոսի աշխարհ գալով։ Երուսաղէմ ս. քաղաքը կը տարածուի ողջ աշխարհին մարդկանց վրայ։ Ծաղկազարդ է, երբ Քրիստոս մուտք կը գործէ մեր հոգիներէն ներս ու կը լուսազարդէ մեր էութիւնը։ Բայց քանի որ մարդ ենք ու տկար մեր էութեամբ, շատ յաճախ կը մոռնանք Քրիստոսի ներկայութիւնը մեր մէջ, երբ մեր խօսքն ու գործը չի համապատասխանէր մեր քրիստոնէական կոչումին։

Աւագ Շաբթուան յաջորդող օրերուն մեզ կը տրուին աւետարանական այնպիսի պատումներ, ուր Քրիստոսի տիրական ներկայութիւնը պարտ ենք ապրիլ։

Այս օրերուն Քրիստոս կը պատմէ մեզ տասը կուսանաց առակը։ Եւ ո՞րն է պատգամը այս առակին։ Մեր կեանքը ճրագ է, որուն մէջ դրուելիք ձէթը հաւատքն է։ Եւ փեսային դիմաւորելու համար պարտք ենք մեր կեանքը, որպէս ճրագ, լեցնելու հաւատքով։ Ահաւասիկ նոյն ոգով ալ քրիստոնեան ինքզինք պիտի պատրաստէ՝ հաւատքով կարենալ դիմաւորելու համար Քրիստոսի Յարութիւնը, քանզի Յարութեան խորհուրդը մեծ է եւ այն կարելի է ապրիլ միայն աղօթքի պատրաստութեամբ, մեր մէջ առատացնելով հաւատքը։

Աւագ Շաբաթուայ առաջին օրերուն Վարդապետը մուտք կը գործէ Տաճարէն ներս ու կը խարազանէ դպիրներն ու փարիսեցիք, ովքեր Աստուծոյ տունը վերածած էին վաճառատան։ Այդ տաճարը մենք ենք այսօր։ Քրիստոս կ’այցելէ մեզ եւ կը խարազանէ մեզ, քանզի չենք կրցած Աստուծոյ տաճարը՝ մեր մարմինները պահել սուրբ։ Չմոռնանք Առաքեալին խօսքը, թէ ստեղծուած ենք Աստուծոյ պատկերին համաձայն եւ տաճար ենք Աստուծոյ բնակութեան համար։

Ի՜նչ մեծ խորհուրդ կը պարունակէ այս պատկերը իր մէջ։ Փաստօրէն երբ կը կարդանք այս պատկերը, այն ժամանակ կը զգանք, որ կոչում է տրուած մեզ Աստուծոյ կողմէ մեր մէջ կրելու իր ներկայութիւնը, եւ այն ուրիշ բան չէ, եթէ ոչ առանձնաշնորհում։

Աւագ Շաբաթը մեր հոգեւոր կեանքի լուսաւորութեան շրջանն է։ Շարունակենք հետեւիլ Քրիստոսի ճանապարհորդութեան։ Այս շաբթուայ ընթացքին կը կատարենք Ս. Պատարագին խորհուրդը՝ վերջին ընթրիքով։ Ահա այստեղ Քրիստոս Աստուածորդին կը խօսի Իր անձին պատարագումի մասին եւ կը հրաւիրէ մեզ այն դարձնելու ուղեցոյցը մեր կեանքին։

Ոտնլուայի արարողութիւնը մեզ կ’առաջնորդէ խաւարման երեկոյի արարողութեանց, որուն ամբողջ ընթացքը իր աղօթքներով, շարականներով ու սաղմոսներով մեզ կը տանէ դէպի Գողգոթայի բարձունքը, որտեղ եւ Քրիստոս պիտի ունենար Իր պատարագումի բարձրակէտը։

Ամէն անգամ, երբ անձնապէս կամ մեր հոգեւոր եղբայրները մեզի կը ներկայանան իրենց առջեւ ծառացած դժուարութիւններու պատճառով, մենք միշտ աչքի առաջ կ’ունենանք Քրիստոսի չարչարանքները մինչեւ Գողգոթայի բարձունքը։ Թէ ինչքանո՞վ կարող ենք դոյզն իսկ չափով մեր վրայ կրել տառապանաց նոյն չափը։ Խաւարման երեկոյի արարողութեանց ամբողջ պատկերին մէջ մենք մէկ կողմէն կը տեսնենք աստուածային սիրոյ անսահմանելիութիւնը աշխարհի մարդկանց համար, եւ միւս կողմէ նոյն պատկերին մէջ կը տեսնենք մարդն ու մարդկութիւնը՝ իր տկար էութեամբ։

Մեր հրաւէրն է հաւատացելոց, որ քայլենք Քրիստոսի հետ խաչի ճանապարհէն ու չարչարակից ըլլանք Քրիստոսի, որպէսզի հաղորդ դառնանք նաեւ Յարութեան խորհուրդին, որուն մէջ է ամփոփուած նոր կեանքին հրաւէրը։

Սիրելի բարեպաշտ հաւատացեալ, գուցէ շատերու համար անհասկանալի թուայ, թէ եկեղեցին ինչպէ՞ս կը փառաբանէ Քրիստոսի թաղումը՝ երկրպագութեամբ։ Որովհետեւ մեր հայրերը խորապէս ըմբռնեցին, որ Տիրոջ գերեզմանը լոյսին աղբիւրը պիտի դառնար եւ յաւիտենական կեանքին դուռը։

Այս տարի Աւագ Շաբաթը իր բոլոր հանգրուաններով եւ մինչեւ Զատիկ, Ս. Յարութեան Տօնը, բոլորիս համար պիտի ըլլայ իւրովի բոլոր առումներով։ Իրօք, մարդուն եւ մարդկութեան համար քառասնօրեայ ճանապարհորդութիւն մը՝ իջնելու համար իր հոգիին մինչեւ  խորքը եւ քննելու իր կեանքի ընթացքը։ Եւ այն, ինչ աշխարհիկ բառարանին մէջ է արձանագրուած, թէ հիւանդութեամբ կասկածեալներ պէտք է ունենան quarantine, այդ բառը իր սահմանումով ալ ունի հոգեւոր նշանակութիւն։

Մենք արդէն Մեծ Պահքի քառասնօրեայ ճանապարհորդութեան մէջ ենք եւ quarantine կ’ընդունինք, որ ծագում է առած լատիներէնի quarante բայէն, կրկնակիօրէն մեզ կը հրաւիրէ վերաքննելու մեր կեանքի ընթացքը, թէ ինչքանով պատասխանատու ենք Աստուծոյ կողմէ մեզի վստահուած կեանքին ու բնութեան նկատմամբ։ Վերջապէս, հասարակական կեանքին մէջ առկայ վիճակներու պատասխանատուութիւնը մեր վրայ է։ Աստուած աշխարհը մարդուն տուաւ դրախտային վիճակի մէջ։ Արդ,  մեր հոգեւոր պարտքը պիտի ըլլայ այն պահպանել անաղարտ։

Սիրելի հաւատաւոր քրիստոնեայ, այս տարի Աւագ Շաբաթը եւ առաւելաբար Ս. Զատիկը պիտի դիմաւորենք այլ տրամադրութեամբ։ Ինչքա՜ն անհամբեր կը սպասենք Ս. Զատկի տօնակատարութեանց։ Թող որ սակայն այս անգամ Զատիկը կանխող այս ժամանակահատուածը եւ ի մասնաւորի Ս. Զատիկը դիմաւորելու համար ունենանք ապաշխարութեան շրջան մը։ Բոլորիս ուխտը պիտի ըլլայ կեանքն ապրիլ առաւել պատասխանատուութեամբ, Քրիստոնէական կոչման բարձր գիտակցութեամբ եւ այն ժամանակ պիտի ունենանք առաւել իմաստաւորուած Զատկական տօնակատարութիւն։

Տ. Յովնան Արք. Տէրտէրեան 

Առաջնորդ Հիւսիսային Ամերիկայի 

Արեւմտեան Թեմի 

 

 

Լրահոս - 06 Յունիս 2020
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։