Հայ
Ամերիկահայ կեանք
Թալին Պապայեանի «Չարլզ»ը
Մարտ 26 , 2020 , 09:22
Թալին Պապայեանի «Չարլզ»ը

Կազմակերպութեամբ Մեծագոյն Նիւ Եորքի Թէքէեան Մշակութային Միութեան՝ աշխարհահռչակ երգիչ Չարլզ Ազնաւուրի ստեղծագործական կեանքը բեմադրուեցաւ Կիրակի, Մարտ 1-ին Նիւ Եորքի Symphony Space-ի մէջ:

 

Աշխարհահռչակ երգիչ Չարլզ Ազնաւուրի ստեղծագործական կեանքը ներկայացնող այս իսկական արուեստի գործը, որուն հեղինակն ու բեմադրիչն է տաղանդաշատ Թալին Պապայեան, մեծ խանդավառութեամբ ընդունուեցաւ լեցուն սրահի հանդիսականներուն կողմէ, ուր կը գտնուէին Նիւ Ճըրզիի Ծերակուտական Ռապըրթ Մենէնտեզը՝ (Դեմոկրատ), ՄԱԿ-ի մօտ Հայկական պատուիրակութեան զինուորական կցորդ գնդ. Տիգրան Յովհաննիսեան եւ երկրորդ քարտուղար Զոյա Ստեփանեանը:

 

Շարլ Ազնաւուրի կեանքն ու երաժշտական գետնի վրայ իրագործած անմրցելի յաջողութիւնները բեմին վրայ կեանքի բերող արուեստագէտները ժամանած էին Լոս Անճելըսէն, ուր անցեալ տարի երկու տարբեր առիթներով ներկայացուցած էին այս կտորը:

 

Երիտասարդ գրող եւ բեմադրիչ Թալին Պապայեանի անզուգական այս ստեղծագործութիւնը՝ «Չարլզ»  ներկաներուն մատչելի դարձուց հայազգի Ազնաւուրի կեանքին վերիվայրումները՝ մինչեւ անոր նուաճումը միջազգային ճանաչման գագաթնակէտին:

 

Թ.Մ. Միութեան ժրաջան ատենապետուհի Տիկ. Հիլտա Յարութիւնեան, ոչ մէկ ճիգ չէր խնայած ապահովելու համար այս եզակի ձեռնարկին յաջողութիւնը: Սրահը բացման ժամէն առաջ արդէն լեցուած էր:

 

Ազնաւուրի ամենաժողովրդային երկերէն 14-ը մեկնաբանեց Մորիս Սութճեան: Անսայթաք Ֆիզիքական նմանութեամբը մեծահամբաւ Ազնաւուրին՝ Մորիս, ազնաւուրեան կշռոյթով եւ ոճով հմայեց ներկաները:

 

Միւս կողմէ Պերնարտ Պայեր մարմնաւորեց երիտասարդ Ազնաւուրը: Ան մեծ հաղորդականութեամբ ինքնակենսագրականի բնոյթով պատմեց Ազնաւուրի կեանքը: Յաջողելու իր անընկճելի կամքը, չնահանջելու եւ իր երազը չլքելու յամառ իր վճռակամութիւնը, իր տոհմիկ արմատներուն հաւատարիմ մնալու իր դաւանանքը եւ վերջապէս իր ընտանիքին՝ հօրը եւ մօրը հետ անքակտելի իր կապը գրաւիչ կերպով դրուատեց տաղանդաշատ երիտասարդ արուեստագէտ Պայերը: Ազնաւուրի կեանքի դրուագները ներկայացնելու ընդմէջէն, ան դաշնակի վրայ նուագեց կարգ մը կտորներ ինչպէս նաեւ իբրեւ երիտասարդ Ազնաւուր մեկնաբանեց Ազնաւուրի կարգ մը երկերը: Հանդիսատես մը մեկնաբանելով այս ձեռնարկին իմաստը ըսաւ «Բովանդակ կեանքիս ընթացքին պաշտամունքով ունկնդրած էին Ազնաւուրի երկերը, սակայն զինք կենդանի կերպով տեսած չէի: Այսօր բեմին վրայ տեսայ Ազնաւուրը, կախարդական իր ձայնով եւ մեկնաբանութեամբ»:

 

Մորիս Սութճեանի արուեստագիտուհի դուստրը՝ Մարիէթ, խաղալով Ֆրանսացի համբաւաւոր երգչուհի Ետիդ Փիաֆի դերը առաւել վաւերականութիւն ներդրեց Թալինի այս գործին: Ինչպէս ծանօթ է, Ազնաւուր երբ կը մաքառէր իր տեղը գտնել Փարիզի քառասունական թուականներու երաժշտական կեանքէն ներս, երիտասարդ երաժշտական իր կեանքը ընդելուզուած էր Փիաֆի կեանքին հետ: Յաջողութեան հորիզոնները այն իրողութեան որ Ազնաւուր պէտք էր պայքարեր իր ներկայութիւնը պարտադրելու երաժշտական այդ նեղ շրջանակէն ներս՝ երբ միւս կողմէ Փարիզը Գերմանական Ֆաշիստներու գրաւման տակ կը գտնուէր: Թալին Պապայեանի հեղինակած եւ բեմադրած այս գործին մէջ կը գտնէք բազմաթիւ հետաքրքրական դրուագներ՝ Ազնաւուրի կեանքին հետ առնչուած: Թուենք մէկը միայն: Էտիդ Փիաֆ կը պատրաստուի Միացեալ Նահանգներ մեկնիլ, երգահանդէսներու շրջապտոյտով:

 

            Համաձայն կը գտնուի որ Ազնաւուր մաս կազմէ իր խումբին, պայմանաւ որ ան հոգայ իր ճանապարհածախսը: Ազնաւուրի Մեծ երազը իրականացման սեմին կը գտնուի, սակայն ո՞ւր է այդ գումարը: Հայր Ազնաւուր, բառացիօրէն տաժանակիր աշխատանքով կը վաստկի այդ գումարը, որպէսզի զաւակ Ազնաւուրը կատարէ այդ ճամբորդութիւնը: Երկար ուսումնասիրութիւններու եւ պրպտումներու արգասիքն է այս գործը: Թալին գրած է եւ բեմադրած այս ինքնատիպ կտորը, համադրելով բոլոր անհրաժեշտ  տարրերը, որոնք յաջողեցուցին այս ձեռնակը:

 

Մորիսի, Պերնարի եւ Մարիէթի եռեակին կ՛ընկերակցէր  նաեւ հայ բեմի զաւեշտի վարպետ Յարութիւն Սողոմոնեան: Ան կիթարի եւ աքորտիոնի վրայ կ'ընկերակցէր Մերթ Մորիսին եւ մերթ Պերնարին: Մինչ Լեւոն Կանիմեան թաւ կրկնակի պաս-ջութակի վրայ կ'ամբողջացնէր հիանալի այս խումբը:

 

Տեղին եւ խոստովանիլ թէ Թէքէեանի կազմակերպած «Չարլզ» այս համոյթը երազի երեւոյթ մըն էր մեծագոյն Նիւ Եորքի Հայ մշակութային կեանքէն ներս:

 

            Վերջերս այս գործը երկու անգամ ներկայացուած էր Լոս Անճելըսի մէջ, արժանանալով մեծ գնահատանքի:

 

            Ինչպէս, վերը նշեցինք, հանդիսատեսներու խուռներամ բազմութեան մէջ ուշագրաւ էր ներկայութիւնը Նիւ Ճըրզիի դեմոկրատ Ծերակուտական Ռապըրթ Մենէնտեզի: Վաղեմի եւ հաւատարիմ բարեկամը ամերիկահայութեան, ան ճարտարապետներէն մէկն է Քոնկրէսի կողմէ Հայոց Ցեղասպանութեան ճանաչման: Ո՞վ կրնայ չյիշել անոր յուզումնախառն ելոյթը Միացեալ Նահանգներու Ծերակոյտին առջեւ՝ երբ Հայկական Ցեղասպանութիւնը պաշտօնական ճանաչման արժանացաւ:

 

            Հանդիսութեան աւարտին, բազմաթիւ ներկաներու կողքին, հայասէր Ծերակուտարանը բեմ բարձրացաւ անձնապէս շնորհաւորելու համար «Չարլզ»ի հեղինակ Թալին Պապայեանը յայտագրին մասնակցող արուեստագէտները եւ ձեռնարկը կազմակերպող ԹՄՄ-ի Վարչութեան անդամ-անդամուհիները:

 

            Ատենապետուհի Հիլտա Յարութեանի ձեռներեց աշխատանքը խորապէս գնահատելի է: Շահած ըլլալով իր վարչութեան անդամներուն վստահութիւնն ու համագործակցութիւնը՝ ան ապահոված եղաւ այս ձեռնարկին ամբողջական յաջողութիւնը: Աւելցնենք նաեւ թէ իր ճիգերուն իբրեւ արդիւնք Ծերակուտական Մենենտեզ ներկայ գտնուեցաւ այս յիշատակելի ելոյթին:

 

            Մեծապէս գնահատելի է նաեւ երիտասարդ գրող-բեմադրիչ Թալին Պապայեանի եզակի այս գործը, որուն ձգած տպաւորութիւնները, երկար պիտի մնան ներկաներուն յիշողութեան մէջ:

Թղթակից

 

Լրահոս - 09 Յուլիս 2020
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։